مشهد- ایرنا- زبان پارسی، میراث معنوی مشترک کشورهای نشسته بر غرب آسیا است که چنان حلقه وصلی دل‌های آنان را به هم نزدیک ساخته و می‌تواند در رویدادی گرد هم آورد تا با گفت‌ و گو و پرداختن به نیازها، احساسات و عواطف همسان، از پس قرن‌ها، پیام مشترکی را به جهان برسانند.