بجنورد- ایرنا- غروب که می شود خیالش را با یک فنجان قهوه در گوشه ای نیمه تاریک از یک کافه دنج سر می‌کشد و هر از چندگاهی پُکی بر سیگارش می‌زند که او را به اعماق ذهن مشوشش می‌برد و با دوستانی عزیزتر از جان زمان را می‌گذراند.