مراغه – ایرنا – در میانه تابستان که خورشید حرارتش را بر پهنه‌ دشت‌های آذربایجان می‌تاباند، مردمانی سختکوش و زحمت کش در مزرعه‌ای سنگلاخی در یکی از روستاهای مراغه، روایتی از استقامت و تلاش را ترسیم می کنند؛ جایی که از ماشین‌آلات مدرن کشاورزی به دلیل ناهمواری زمین و صخره‌های سخت، خبری نیست و تنها صدایی که گوش‌ها را می نوازد، داس‌هایی است که آوایِ دیرینِ «نان و برکت» را در فضا طنین‌انداز می‌کند.