یاسوج- ایرنا- صبح زود است. نسیم گرمای ملایمی را بر مزارع کهگیلویه و بویراحمد می‌پراکند و کشاورزی که سال‌ها نبض زمین را با دستانش لمس کرده، این روزها بیش از هر زمان دیگری تغییر را احساس می‌کند. باران دیگر مانند گذشته نمی‌بارد، چشمه‌ها کم‌جان‌تر شده‌اند و هزینه تأمین نهاده‌هایی مانند بذر، کود و سوخت، بیش از گذشته بر دوش تولیدکنندگان سنگینی می‌کند. در چنین شرایطی، پرسش اصلی دیگر این نیست که «چه باید کاشت؟» بلکه این است که «چگونه باید کاشت تا فردایی هم باقی بماند؟»