قم – ایرنا – در روستای دستگرد قم، بذرپاشی فقط آغاز یک فصل کشاورزی نبود؛ آیینی بود برای سپردن امید به خاک و شریک‌کردن دیگران در برکتی که هنوز به دست نیامده بود. کشاورزان قدیم، پیش از آنکه محصولی برداشت کنند، سهم پرندگان، چرندگان و خدمتگزاران روستا را در دل و نیت خود کنار می‌گذاشتند.