از زمان جنگ جهانی دوم، هیچ کشوری نتوانسته است در قابلیت‌های نظامی تهاجمی و تدافعی به برتری بی‌چون‌وچرا دست یابد. دوران پس از جنگ به واسطه تعادلی دائماً متغیر میان قدرت‌ها تعریف شده است؛ کشورها قابلیت‌های نظامی خود را در حوزه‌های خاصی ارتقاء داده‌اند و همزمان با تهدیدات جدیدی روبرو شده‌اند که برتری سنتی آن‌ها را به چالش کشیده است.