تهران-ایرنا- یادداشتی که در ادامه می‌آید به این سوال پاسخ می‌دهد که «در ساختار آنارشیک بین‌المللی که فاقد یک قوه مجریه مرکزی و مقتدر است، چه تضمین‌های حقوقی و مکانیسم‌های الزام‌آوری می‌توان تعبیه کرد تا مانع از تکرار«اقدام های یکجانبه گرایانه»و نقض عهد مجدد گردد؟ و چگونه می‌توان مبنای پرداخت خسارت را بر اساس اصول مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها استوار ساخت؟»