برای بهروز مقصودی، جهاد هرگز با پایان جنگ تمام نشد. او که ریشه در خاکِ روستای «سرتشنیز» دارد؛ دیاری که مردمانش با جان و دل به دین اسلام و تربیت اسلامی-ایرانی پایبندند. در خانواده ی بهروز، این باورِ عمیق، مبنای اصلی زندگی است؛ آن‌ها با تکیه بر همین اعتقادات، به فرزندپروری پرداخته و نسلی معتقد و استوار را در آغوشِ خود پرورش داده‌اند، چرا که به «جوانی جمعیت» اهمیت ویژه‌ای می‌دهند و بالندگیِ آینده‌ی این سرزمین را در گروِ رویشِ نسل‌هایِ آینده می‌دانند.