تهران- ایرنا- به استناد خوان‌ام. دلآگویلا، می‌توان پیامدهای انقلاب کوبا از سال ۱۹۵۹ تاکنون را در یک بند کوتاه خلاصه کرد: «انقلاب با ایجاد تغییرات ساختاری رادیکال، سرمایه‌داری را از ریشه برکند و سیستم سیاسی را از طریق بسیج‌سازی اجتماعی و اتکا به حکومت کاریزماتیک، از نو سامان داد. نخبگان انقلابی بر این باور بودند که توسعه صرفا از مسیر تمرکزگرایی سیاسی و اقتصادی قابل تحقق است.