تهران- ایرنا- امنیت اقتصادی فقط به معنای نداشتن تورم یا رشد مثبت تولید نیست. جامعه بیش از هر چیز از «بی‌ثباتی» می‌ترسد؛ از اینکه قواعد بازی هر روز تغییر کند، از اینکه تصمیمات کلان بدون افق زمانی روشن اتخاذ شود و از اینکه فرد نداند فردا با چه مقرره‌ای بیدار خواهد شد. در چنین وضعی، حتی اگر شاخص‌های رسمی قابل دفاع باشند، احساس امنیت شکل نمی‌گیرد. اینجاست که مفهوم «حق پیش‌بینی‌پذیری» اهمیت پیدا می‌کند.