یاسوج – ایرنا – در منطقه عشایری کاکان، زندگی هنوز با نشانههای آشنای کوچ جریان دارد؛ دامها، مسیرهای سختگذر، چادرهایی که در پهنه طبیعت برپا شدهاند و خانوادههایی که معیشت شان به دامداری، تولید و مهارتهایی گره خورده است که نسل به نسل منتقل شدهاند. اما پشت این تصویر آشنا، پرسشهای تازهای نیز شکل گرفته است؛ آب پایدار چگونه تأمین شود؟ راههای عشایری چگونه بهبود یابد؟ محصولاتی مانند پشم چگونه از یک کالای کمارزش به یک محصول اقتصادی تبدیل شوند و گردشگری چگونه میتواند به درآمد خانوادههای عشایری کمک کند؟
پایگاهی مجازی برای تمام مردم شیروان
ما یک اندیشه ۷۰۰۰ ساله ایم...
دیدگاهتان را بنویسید