تهران- ایرنا- در تاریخ سینمای ایران و جهان، کمتر هنرمندی را می‌توان یافت که همچون عباس کیارستمی توانسته باشد میان «زندگی روزمره» و «اندیشه جهانی» چنین پیوندی ارگانیک برقرار کند؛ سینمای او نه برآمده از فرم‌های وارداتی، بلکه زاده مشاهده دقیق زیست بومی انسان ایرانی است؛ زیستی که در نگاه او، ظرفیت تبدیل شدن به زبان جهانی تصویر را دارد.