تهران- ایرنا- پیش از آنکه نخستین دیالوگ روی صحنه شنیده شود، سالن در سکوتی فرو می‌رود که تنها صدای آرام جابه‌جا شدن تماشاگران آن را می‌شکند، نورها خاموش می‌شوند و تاریکی، بی‌آنکه شتابی داشته باشد، آرام‌آرام تمام فضای سالن را در برمی‌گیرد، در چنین لحظه‌ای، مخاطب هنوز چیزی از داستان نمی‌داند؛ نه شخصیت‌ها را می‌شناسد و نه از جهان نمایش آگاه است.