تهران- ایرنا- بدیع‌الزمان فروزانفر، خود به واقع یک «کتابخانه متحرک» بود؛ کتابخانه‌ای عظیم که طول و عرضش را تنها ترازوی دقیق تاریخ می‌تواند مشخص کند و نشان دهد که او تا چه حد و با چه عمق شگفتی بر پهنه زبان، ادب و عرفان این سرزمین احاطه داشت.