تهران- ایرنا- عکس‌های باقی‌مانده از ۱۱ فروردین ۱۳۴۳، قصه روزی را روایت می‌کنند که سینما از سالن‌های مرکز شهر بیرون آمد و مهمان مردم نازی‌آباد شد؛ تجربه‌ای که بیش از ۶ دهه بعد، هنوز در روستاها، جزایر، مناطق مرزی و شهرهای بدون سینما ادامه دارد. ابزار نمایش تغییر کرده و حلقه‌های فیلم جای خود را به ویدئوپروژکتور داده‌اند اما رؤیا همان است؛ رساندن پرده نقره‌ای به کسانی که سهمشان از سینما هنوز کمتر از دیگران است.