شیراز-ایرنا- در روزگاری که هیاهوی جهان دیجیتال، مجال درنگ را از انسان امروز ربوده است، ادبیات آیینی نهتنها به مثاب حافظه تاریخی، بلکه به عنوان پناهگاهی برای بازگشت به خویشتن اصیل، قد برافراشته است؛ شهر آیینی که دیرزمانی است با زبان استعاره و تقدس، پیوند میان فرش و عرش را ترسیم میکند، امروز در گذار از سنت به مدرنیته، به دنبال بیانی است که همزمان پاسدار اصالت باشد و پرسشهای انسان معاصر را پاسخ دهد.
پایگاهی مجازی برای تمام مردم شیروان
ما یک اندیشه ۷۰۰۰ ساله ایم...
دیدگاهتان را بنویسید