اصفهان – ایرنا – برای شناخت روح اصفهان، تنها تماشای تقارن کاشیهای مسجد شیخ لطفالله یا گوش سپردن به خروش زاینده رود کافی نیست؛ باید کلمات مردی را خواند که خود، تکهای از لاجورد گنبدهای این شهر بود. جلالالدین همایی تنها یک ادیب، مورخ یا فقیه نبود؛ او با وسواسی عاشقانه و قلمی که از جوهر عشق به زادگاهش سیراب میشد، اصفهان را نوشت و کوچه به کوچه و خشت به خشت آن را کاوید تا معماری شگرف این شهر را در عالم معنا و کلمات جاودانه سازد.








دیدگاهتان را بنویسید